روش آزمايش:

از ميان روشهاي ذكر شده بنا به دلايل زياد نظير دقيق تر بودن، راحت و مناسب از نظر انجام براي بيمار و همچنين ارزانتر بودن، روش بادی باكس پلتيسموگرافی نسبت به ساير روش ها بهترين و كاملترين آنهاست. برای انجام اين آزمون بيمار درون اتاقكی شبيه كيوسک تلفن روی صندلی نشسته و قبل از شروع آزمايش هوای داخل اتاقك از نظر حجم و فشار از طريق سنسورهايی كه در جدار اتاقك كار گذاشته شده بطور كامل اندازه گيری ميشود.

آنگاه پس از انجام مانورهای تنفسی خاص توسط بيمار، تغييرات حجم و فشار داخل اتاقك بار ديگر محاسبه ميشود. سپس با استفاده از قانون فيزيكي بويل-ماريوت حجم ها و ظرفيت های ريوی، مقاوت راههای هوايی ، پارامترهای مربوط به عملكرد ريه و ... محاسبه ميشود. با اين وسيله بيماری های پارانشيمال ريه مثل آسم ، آمفيزم و....(بيماريهاي محدود شونده) و همچنين عارضه هايی نظير فيبروز ريوی و....(بيماريهای انسدادی) قابل تشخيص است. همچنين تعيين وضعيت تنفسی بيمار قبل و بعد از اعمال جراحی بزرگ براحتی و بدون كوچكترين خطری با بادی باكس قابل ارزيابی است.

آزمايشات تنفسی برای موارد زير لازم و قابل توصيه است:

-برای همه سيگاريها.

-هر فردی كه سابقه سرفه مزمن، ترشح خلط يا تنگی نفس دارد.

-هر فردی كه سابقه سرما خوردگی های متوالی و يا آلرژی تنفسی دارد.

-بيمارانی كه با داروهای باز كننده برنش معالجه ميشوند.

-هر شخصی كه بالای 40 سال است.

-هر فردی كه از نظر شغلی در معرض ذرات تنفسی يا شيميايی است.

-هر بيماری كه قرار است مورد جراحی قفسه سينه، ريه و مدياستن قرار گيرد.

-بيمارانی كه پس از جراحی قفسه سينه تحت نظر پزشك معالج قرار گيرند.

-ارزيابی ميزان تاثير آلودگی هوا در محيط.

-ارزيابی سلامتی جهت آزمايش های پزشكی قبل از استخدام.

-تمام بيمارانی كه سابقه فاميلی از بيماری های مزمن ريوی دارند.

تست های تشخیصی که در این مرکز صورت میگیرد:

Body Box (بادی پلاتیسموگرافی)  تست پیشرفته و جامع برای تشخیص انواع بیماری های ریوی

PImax – PEmax با این تست ها می توان قدرت عضلات ریوی و دیافراگم را در دو حالت دمی وبازدمی اندازه گیری نمود.

CO این تست برای اندازه گیری میزان مونواکسید خون (گاز سمی) از طریق تنفس می باشد. در این روش میزان هموگلوبینی که با مونواکسید کربن باند می شود محاسبه می گردد.

DLCO (ظرفیت انتشاری و یا فاکتور انتقالی ریه برای گاز مونواکسید کربن) این تست که قدرت عبور گازها از مویرگ های ریوی با آلوئول ها و برعکس را نشان می دهد، روش ارزشمندی برای تشخیص بیماری های عروقی ریه ، فیبروز ،آمفیزم و بیماری های اتوایمیون است که ریه را درگیر می کنند.

تست متاکولین (تست تحریکی ریه) برای تشخیص افزایش پاسخ دهی راههای هوایی که آسم نامیده می شود به کار می رود ، با استفاده از داروی متاکولین راه های هوایی تحریک پذیر به صورت تشدید یافته ای به عوامل محرک پاسخ می دهند.

تست خواب (پلی سومنوگرافی) برای بررسی اختلالات خواب از جمله بیداری در شب ، اکسیژن پایین شبانه، خواب آلودگی شبانه، خواب آلودگی روزانه، خستگی،تنگی نفس وخفگی حین خواب به کار می رود.

پالس اکسیمتری برای آنالیز گازهای خون شریانی مانند  HCO3 – PACO2, PAO2-PH به کار می رود.

اسپیرومتری (PFT) یک اقدام اولیه واساسی در تشخیص بیماری های تنفسی است،این تست بررسی و ثبت نتایج ناشی از حجم هوایی که به ریه ها وارد و یا خارج می شود را بر عهده دارد.

رینومانومتری اندازه گیری مقاومت راه های هوایی فوقانی

RV-TLC ارزیابی دقیق از ریه و به دست آوردن مقادیری که با اسپیرومتری مقدور نمی باشد و از طریق بادی باکس محاسبه می شود.